إِذْ​أَوَى​ٱلْفِتْيَةُ​إِلَى​ٱلْكَهْفِ​فَقَالُوا۟​رَبَّنَآ​ءَاتِنَا​مِن​لَّدُنكَ​رَحْمَةًۭ​وَهَيِّئْ​لَنَا​مِنْ​أَمْرِنَا​رَشَدًۭا​

iz eva l-fityetu ila l-kehfi fe kalu rabbena atina min ledunke rahmeten ve heyyi' lena min emrina raşeden