biha

Kök aramaz.
Bağ kurar.

بِ yani ba edatı ile ها yani o/dişil zamirinin kaynaşmış hali. Genellikle ayet, nimet, arz gibi dişil bir merciye gönderme yapar. Fiili ona araç ya da nesne olarak iliştirir. Çoğul çeviriler yani onları/onların, toplu dişil mercie yani ayata atıftan gelir.